[EBF-RM]Nightmare's Nights

posted on 29 Nov 2013 18:32 by train in EBF

 

.

.

.



Mission : Nightmare’s Nights

Celes J. Berminton

# 1060


.

.

.


Connect to system..

.

.

.

Please identify yourself…..

..

.


[CELES BERMINTON]


.

..

...


กลิ่นชื้น...ของผืนดิน…?


แซ่ก…


สัมผัสของใบหญ้า…..?


ดวงตาสองสีลืมขึ้นกะทันหันก่อนจะต้องหยีตาลงเพื่อปรับโฟกัสและหลีกเลี่ยงแสงแดดยามเย็นที่ยังคงสว่างมากพอจะทำให้ผู้ที่นอนเหยียดบนผืนหญ้ารู้สึกแสบตา


ที่นี่?...ที่ไหน…


นั่นคือคำถามแว่บแรกที่เข้าสู่สมอง ชายหนุ่มยันกายขึ้นนั่งพลางกวาดตามองรอบตัวอย่างระแวดระวังตามนิสัย ในสนามรบนั้น หากประมาทแม้เพียงชั่วขณะเดียว นั่นอาจหมายถึงความตาย...


เรื่องจริง?...

ไม่สิ ที่นี่…....DCS สินะ….คงเป็นฝันร้ายของใครสักคน…


เซเลสสรุปความคิดตนเองอย่างเงียบงัน ชายหนุ่มขยับยันตัวลุกขึ้นยืน ด้านหลังของเขาเป็นผืนป่าทึบ ส่วนทางเบื้องหน้าคือทุ่งหญ้ากว้างไกลสุดลูกหูลูกตา เส้นทางสองเส้นที่เขาไม่อาจคาดเดาได้ว่าหากไปแล้วจะมีอะไรรออยู่ เจ้าของเรือนผมสีเข้มพ่นลมหายใจออกมาเบาๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นสูดอากาศเข้าปอดคล้ายเสาะหาอะไรบางอย่าง…

เขายังไม่อาจสัมผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตในระยะอันใกล้นี้ ดังนั้นทางที่เขาเลือกจะเดินนั่นคือ…


……………………………………..

………………………………………………………….

……………………………………………………………………………….



นัยน์ตาสองสีกวาดไปรอบๆพลางมือหนาก็แหวกทางกิ่งไม้ต่างๆให้พ้นจากเส้นทางที่จะมุ่งเดินไป


ป่า...คิดถึงสมัยก่อนดีชะมัด..


คิดพลางก็อดแค่นหัวเราะให้ตนเองไม่ได้ ทั้งที่ผ่านมานานแล้วก็ยังไม่อาจลืมเลือนอดีตไปได้..


ก็สมควรแล้ว...


เสียงกระพือปีกที่ดังไม่ใกล้ไม่ไกลดึงเขาออกจากห้วงภวังค์ความคิด ชายหนุ่มเงยหน้ามองควับไปยังต้นเสียงทันที เขาพบนกอินทรีขนาดใหญ่บนกิ่งไม้ ดวงตากลมโตสีเหลืองแววาวของมันจ้องมองลงมาที่เขาไม่ผิดแน่...แม้จะอยู่ในระยะไกลก็ยังสัมผัสได้ถึงสายตานั้น ด้วยปฏิกิริยาอัตโนมัติหรือสัญชาตญาณไม่อาจทราบได้ เซเลสหรี่ตาจ้องมองกลับไปยังนกปริศนาตัวนั้นอย่างพิจารณา…


 

กลิ่นอายนั่น...ไม่น่าใช่….ไนท์แมร์์


หลังจากเล่นเกมจ้องตากับมันอยู่พักนึงและนกอินทรีตัวนั้นก็เป็นฝ่ายผละหันหน้าหนีไปเสียก่อน ชายหนุ่มจึงสรุปความก่อนจะขยี้เส้นผมตนเองอย่างหงุดหงิด


เสียเวลาชะมัด..


เขาอดคิดเช่นนั้นไม่ได้  จากนั้นจึงมุ่งหน้าไปอีกทางไม่ใคร่สนใจนกตัวนั้นอีก ร่างสูงย่ำผ่านใบไม้แห้งที่ส่งเสียงกรอบแกรบใต้เท้าไป ค่อยๆเดินลึกเข้าไป..ลึกเข้าไปในผืนป่ารกครึ้ม….แต่ฉับพลันเขาก็รู้สึกราวกับถูกดึง...ห่างออกไป...ห่างออกไป...ย้ายไปยังอีกสถานที่นึง ราวกับมิติที่เคยอยู่นั้นเปลี่ยนไป


ประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขาเครียดเขม็ง สัมผัสรอบกายกลับกลายเป็นความว่างเปล่า ทั้งดวงตา.สิ่งที่เห็นทุกอย่างขาวโพลนไปหมด รอบๆกายก็ไม่อาจสัมผัสได้ถึงสิ่งของทั้งมีชีวิตและไม่มีชีวิต...แต่ทันใดนั้นเอง…


“อ้าว มีคนอยู่ด้วยแฮะ”


เสียงแหลมเล็กแบบเด็กหนุ่มทักดังขึ้น เขาหันควับไปยังทางต้นเสียงโดยทันที…บุคคลที่ปรากฏเบื้องหน้าเป็นเด็กหนุ่มคนนึงที่สวมเสื้อคลุมเก่าขาดวิ่น….สภาพของเขาดูซอมซ่อจนอาจเรียกได้ว่าน่าจะเป็นพวกไร้ราก..


เรียวคิ้วของเซเลสค่อยๆขมวดมุ่นเข้าหากันเมื่ออีกฝ่ายเริ่มแนะนำตัวยาวเหยียด และแม้เขาจะไม่ได้ใคร่สนใจมันมากนักก็เถอะ สุดท้ายชายหนุ่มก็ทราบว่าอีกฝ่ายชื่อ แจ๊ค..และที่นี่ไม่มีไนท์แมร์ พร้อมคำยืนยันมั่นเหมาะว่าภารกิจคราวนี้ของเขาท่าทางอาจจะต้องคว้าน้ำเหลวเสียแล้ว..


แม้จะยังไม่รู้แน่ชัดก็เถอะว่าอีกฝ่าย’เป็น’อะไรกันแน่…

แต่จะยังไม่เชื่อคำพูดที่บอกว่าไม่มีไนท์แมร์นั่นจนกว่าจะยืนยันได้ด้วยตนเองหรอกน่า..


ชายหนุ่มยังคิดคิดอย่างดื้อดึงตามวิสัย แต่ทันใดนั้นเองร่างที่เล็กกว่านั้นก็ยื่นมือมาให้...หากเป็นปกติเขาคงเลือกที่จะนิ่งเฉยซะ แต่อะไรบางอย่างก็ทำให้เขาค่อยๆเอื้อมไปจับมือเย็บเยียบนั้นก่อนจะผละปล่อยออกมาอย่างรวดเร็ว…


“คุณนี่...ใจดีจังนะครับ เซเลส”


แจ๊คกล่าวพร้อมรอยยิ้ม..เพียงแต่เป็นรอยยิ้มที่ชวนให้เขารู้สึกสังหรณ์ใจอย่างประหลาด และไม่ทันขาดคำ...คู่สนทนาก็เอ่ยประโยคถัดไปออกมา


“มาเล่นเกมกันเถอะ...หากชนะ..ผมจะให้รางวัลเป็นสิ่งที่ไนท์แมร์ทิ้งเอาไว้แต่ถ้าไม่…..”


เขาราวเสียงเอ่ยกระซิบ รอยยิ้มเกือบจะเรียกได้ว่าแสยะอย่างนึกสนุกของเด็กหนุ่มนามว่าแจ๊คยังติดตรึง..

…………………………

………………

…………

…….


เฮือก!


ดวงตาสองสีเบิกโพลงกะทันหัน ชายหนุ่มลุกพรวดขึ้นมานั่งบนเตียงข้างอุปกรณ์เวทมนต์ DCS..เขาค่อยๆปรับระดับการหายใจให้เป็นปกติ


นี่เรา...ออกมาจากระบบแล้ว?

แล้วผลของภารกิจล่ะ….


ภาพสุดท้ายและบทสนทนาของเขากับแจ๊คค่อนข้างเืลือนลาง มีเพียงเงาของเคียวใหญ่โตและเสียงหัวเราะพร้อมคำพูดที่อวดอ้างว่าตนเองชนะแล้วของแจ๊ค….นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่เขาจำได้ก่อนจะถูกตัดออกจากระบบมา

หากแต่ก่อนที่ความคิดจะดำเนินต่อ สัมผัสของ’บางอย่าง’ในอุ้งมือข้างขวาก็ทำให้ต้องก้มลงมอง…อย่างยากที่จะเชื่อสายตาตนเอง เซเลสพบว่ามีบางอย่างที่ได้รับจากเด็กหนุ่มนามว่าแจ๊คนั้นจริง


นี่มัน….ไม่ใช่ความฝัน…..สินะ?

 

 

.

.

.




[TBC? or END?]



Comment

Comment:

Tweet

เจิมคอมเม้นท์หมาเซ
ฮิ~~ รูทแจ๊คยาวมาก เราขี้เกียจวาดเลย ฮาา

#1 By EINNIF* on 2013-12-02 11:51