[PSE]Chap3 : The Vestal Rat

posted on 07 Sep 2013 00:30 by train in PSE
This entry is part of...


 

 
 
Chap3 : The Vestal Rat
Iro Megalos [Base / CAS]
 
 
 

" ถือกระดาษแผ่นนั้นไว้ให้ดี นั่นอาจเป็นโอกาสสุดท้ายของเธอ "

.

.

.

เสียงที่ดังก้องติดอยู่ในสมองส่วนลึกสะท้อนไปมา ฉุดให้ร่างสูงที่หลับตาอยู่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองเพดานสีขาวสะอาดตา ชายหนุ่มครางในลำคออย่าง่วงงุน แล้วขยับตัวให้เบาที่สุดเพื่อลงจากเตียงไม่อยากทำให้ใครอีกคนตื่นตามไปด้วย

นี่ก็เป็นอีกคืนหนึ่งที่เขาสะดุ้งตื่นกลางดึก ไม่อาจหลับได้เต็มตา…

ผ่านมาระยะนึงแล้วนับตั้งแต่วันเขาได้ไปยืนอยู่ในจุดที่เป็นเป้าสายตาอีกครั้ง...การขึ้นศาลพิพากษาของเอลีเซี่ยนความน่าเกรงขามและน้ำเสียงของอัครเทวทูตรากูเอลที่เอ่ยตัดสิน ‘บาป’ ของเขายังคงชัดเจนในความรู้สึก


“ขอตัดสินให้ทำการปล่อยตัวนักโทษ ไอโร เมกาลอสต์ หลังจากนี้ให้เข้ามารายงานตัวยังศาลพิพากษาทุก 15 วัน การตัดสินครั้งนี้ถือเป็นที่สิ้นสุด เลิกศาลได้”


คำตัดสินนั้นทำให้ทั้งโล่งใจและอึดอัดใจในคราวเดียว..เพราะนั่นหมายถึงทุกอย่างยังคงต้องดำเนินต่อไป เกมกระดานที่เขาถูกจับลงมาเข้าร่วมอย่างไม่เต็มใจนี่

มือเรียวขยับแตะที่ลำคอ ความเยียบเย็นของพันธนาการที่ไม่อาจปลดออกได้ยังคงอยู่ตรงนั้น ที่เดิมของมัน...ปลอกคอสำหรับนักโทษรอวันประหาร หรืออาจจะเป็นปลอกคอที่เอาไว้สำหรับบังคับเบี้ยบนเกมกระดานในครั้งนี้ก็ได้..

“อา...ใกล้เช้าแล้วสิ”

เจ้าของเรือนผมสีฟ้าสดใส เหม่อมองออกนอกหน้าต่างที่เริ่มสว่างมากขึ้นอย่างเงียบงัน หากยามเช้ามาถึงนั่นหมายถึงเขาคงต้องลงไปทำภารกิจสำคัญครั้งใหญ่แล้ว ภารกิจที่อาจจะชี้เป็นชี้ตายเขาได้เลยทีเดียวเรมิเอล….

ไอโรนั่งครุ่นคิดถึงข้อเท็จจริงที่ได้รับรู้มาพร้อมกันกับคำสั่งภารกิจพิเศษในครั้งนี้

ความจริงที่ยังคงทำให้เขารู้สึกเฉกเช่นเดิมกับคราวก่อนๆ ที่ได้รับทราบเรื่องราว ความรู้สึกที่ชาวาบและสับสนในคราวเดียวกลับมาจู่โจมชายหนุ่มอีกครั้ง... หลังจากที่เขาได้ก่อ’บาป’ลงไปด้วยสองมือนี้ ผลที่รับรู้ในภายหลังคือ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น คำสั่งที่ได้รับเป็นเพียงคำสั่งลวงจากอัครเทวทูตมิคาเอลซึ่งปลอมแปลงตัวตนเป็นท่านอูริเอล หัวหน้าหน่วยผู้จริงจังของเขาได้อย่างแนบเนียน...

ซ้ำร้ายยิ่งกว่านั้น ในเวลาเดียวกันอัครเทวทูตมิคาเอลไม่ได้ขึ้นมาบนเอลีเซี่ยนเพียงลำพัง... ยังมีปีศาจอีกจำนวนหนึ่งที่ลักลอบเข้ามาสืบหาข้อมูลยังเบื้องบน..บนเอลีเซี่ยนแห่งนี้ คิดแล้วร่างสูงก็ขบกรามแน่นอย่างเจ็บใจ หากทุกสิ่งที่รับรู้นั้นเป็นเรื่องจริง เขาก็รู้สึกว่าตนเองโง่งมไม่น้อย ราวกับทุกสิ่งถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกอีกครั้ง ไม่อาจรู้ได้ว่าเรื่องใดเป็นเรื่องจริงหรือเท็จได้เลย..

“ไม่ว่าจะทางไหน...ทุกสิ่งก็ต้องเป็นไปสินะ?..ยังไงผมก็จะยังยึดหลักการเดิม..ค้นหาความจริง ด้วยทุกสิ่งที่มี..”

เอ่ยย้ำกับตนเองแผ่วเบาแต่หนักแน่น นัยน์ตาสีดำขลับหลังกรอบแว่นปรายมองกลับไปยังเตียงกว้างแล้วยิ้มจางๆ ออกมาก่อนขยับลุกไปอาบน้ำเตรียมตัว


….จะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ...เพื่อเรา…


……………………………………………………

…………………………………………………………………………………..


ร่างสูงในชุดเครื่องแบบสีขาวสะอาดตาร่อนตัวลงยังที่เบื้องหน้าทางเข้าศาล ก่อนจะหุบเก็บปีกและออกเดินเข้าไปสมทบกับทีมดำเนินภารกิจพิเศษตามที่นัดหมาย ในวันนี้เขาและทีมจะต้องลงไปยังโลกมนุษย์ตามเบาะแสที่แกะออกมาได้จากจดหมายท้าทายซึ่งถูกส่งมา....

ใช่แล้ว เมื่ออัคราเทวทูตเรมิเอลหายตัวไป เหลือไว้เพียงจดหมายท้าทายจากผู้ไม่หวังดี จดหมายที่เข้ารหัสไว้เป็นตัวเลขยาวเหยียดน่าปวดหัว แต่นั่นก็ไม่เกินความสามารถของเขาและเฮย์เดน หนึ่งในลูกทีมที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาสำหรับภารกิจนี้โดยเฉพาะ

“Matrix ง่ายๆที่ใครก็อ่านได้หากอดทนเพียงพอ”

นั่นคือคำพูดที่เฮย์เดนเป็นผู้กล่าวไว้ นึกแล้วก็อดขบขันไม่ได้กับเนื้อความในจดหมายนั่น...ช่างน่ารักจริงๆ

“มิสเตอร์เมกาลอสต์ ทางนี้”

เสียงเรียกอย่างเป็นทางการดังจากเทวทูตระดับสูง โจชัวร์ สมิทธ์ ผู้ซึ่งจะเป็นคนนำทีมในครั้งนี้ ข้างกายเขายังมีลูกทีมอีกสามคนอันได้แก่ อเล็กซิส เพรย์ตัน หญิงสาวหนึ่งเดียวในทีม... เฮย์เดน ทรอย ผู้ชาญฉลาด.. และเจเดน พาร์คเกอร์ ผู้มีไหวพริบเป็นเลิศ

“อะ ขอโทษที่ทำให้ต้องรอครับ”

เขาเอ่ยพร้อมค้อมศีรษะขอโทษทุกคน ขายาวก้าวเข้าไปสมทบเพื่อรับฟังการทบทวนแผนการอีกครั้ง

“ไม่เป็นไรหรอกนะคะคุณไอโร พวกเราก็เพิ่งมาถึงเมื่อสักครู่นี่เอง”

หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้ม โชคดีเหลือเกินที่เธอไม่นึกรังเกียจนักโทษแบบเขา

“เอาล่ะ ผมจะขอย้ำทุกคนอีกครั้ง เราจะแบ่งทีมออกเป็นสองคอยระวังให้กันและกัน และเผื่อในกรณีที่จำเป็นจะต้องแยกทางกันออกค้นหาในบริเวณนั้น โดยผมกับเฮย์เดนจะไปด้วยกัน ส่วนพวกคุณที่เหลืออีกสามคนขอให้รวมกลุ่มกันไว้ รับทราบโดยทั่วกันนะครับ”

ไอโรพยักหน้ารับทราบพร้อมกับคนอื่นๆ ที่เหลือ ก่อนที่สัญญาณให้วาร์ปลงไปยังโลกมนุษย์ ณ ตำแหน่งจุดหมายปลายทางที่ตกลงกันไว้จะถูกส่งออกมา แล้วภาพรอบตัวก็พลันเปลี่ยนไป…..

จากร่างสูงเจ้าของเรือนผมสีฟ้าสดใสขณะนี้กลับกลายเป็นสุนัขพันธุ์ลาบาดอร์สีน้ำตาลที่โตเต็มวัยแล้ว...ชายหนุ่มเข้าสู่สภาพร่างจำแลงอย่างเคยชิน สุนัขตัวใหญ่ทำท่าดมกลิ่นฟุดฟิดก่อนจะออกวิ่งเหยาะๆ ไปตามทาง ค้นหาพรรคพวกที่เหลือ เพียงไม่นานก็เห็นมือของเจเดนที่โบกให้ไกลๆ จากด้านหน้าทางเข้าโกดังที่ไร้ผู้คน

“เฮ้ ไอโร นายจะกลับร่างจริงก็ได้นะ? จะได้สะดวกต่อการปฏิบัติภารกิจในครั้งนี้น่ะ แถมครั้งนี้คงไม่มีมนุษย์หลงมาอยู่แถวนี้หรอก” เพื่อนร่วมทีมเอ่ยทักพลางแอบยิ้มขำกับความซื่อตรงและจริงจังต่อกฎระเบียบของบุคคลตรงหน้า

“เอ๊ะ?.........เอ้อ จริงสินะ….ขอเข้าไปด้านในก่อนแล้วกันครับ”

น้ำเสียงปนงุนงงในตอนแรก ก่อนจะประมวลผลแล้วเอ่ยต่ออย่างเก้อเขินตอบกลับไปจากร่างสุนัข พร้อมกันมันก็วิ่งเหยาะๆนำหน้าคู่สนทนา ตามหัวหน้าทีมเข้าไปติดๆและคืนร่างกลับเป็นร่างต้นดังเดิมพลางหันยิ้มเขินให้เพื่อนร่วมทีมที่หัวเราะคิกคักไม่เลิก

“พวกคุณไปสำรวจทางนั้นนะ ผมกับเฮย์เดนจะไปอีกทาง ระวังตัวด้วยล่ะ”

หัวหน้าทีมผู้จริงจังออกคำสั่งอย่างมั่นใจ พลางรีบเดินนำไปราวกับกำลังปฏิบัติภารกิจแข่งกับเวลา นั่นทำให้เสียงหัวเราะขาดตอนลงและบรรยากาศก็กลับคืนสู่ความจริงจังอีกครั้ง เมื่อได้รับมอบหมายหน้าที่ ทั้งสามคนต่างก็ออกเดินไปพร้อมกัน ดวงตาสามคู่กวาดมองรอบบริเวณอย่างระแวงระวัง แต่ไม่นานก็มีสิ่งที่ทำให้ตระหนกตกใจเกิดขึ้น

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!”

“!!!!!”

ทั้งสามหันควับตามต้นเสียงทันที พบกับเฮย์เดนที่วิ่งพรวดออกมาจากห้องที่เพิ่งเดินแยกกันไปเมื่อครู่ สีหน้าของชายหนุ่มซีดเผือดและสั่นกลัว ละล่ำละลักออกมาแทบไม่เป็นประโยค นั่นส่งผลให้อีกสามคนที่เหลือเริ่มรับรู้ถึงลางร้าย...

“หะ….หัวหน้า….คุณโจชัวร์….คะ…คุณโจชัวร์.....”

“เฮย์เดนครับ...สงบใจ.. สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วลองพูดใหม่สิครับ”

เป็นไอโรที่เข้าไปแตะบ่าอีกฝ่าย เอ่ยน้ำเสียงนุ่มปลอบให้อีกฝ่ายใจเย็นลงและเผยข้อมูลออกมา

“หัวหน้าโจชัวร์….ตายแล้ว...”

เสียงเบาที่เอ่ยประโยคสั่นสะเทือนความรู้สึกทุกคน อเล็กซิสยกมือขึ้นปิดปากนัยน์ตาคู่สวยเบิกออกกว้างก่อนจะเริ่มสั่นเทิ้ม เฉกเช่นเดียวกับเขาและเจเดนที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ หัวคิ้วของชายหนุ่มขมวดเข้าหากันแล้วกัดฟันเอ่ยเรียบตัดสินใจในทันที

“คุณเฮย์เดน...ขอโทษนะครับแต่ช่วยนำพวกผมไปตรวจสอบทีเถอะ เวลานี้เราควรจับกลุ่มอยู่ด้วยกัน ระวังตัวกันด้วยนะครับทุกคน”

.

.

.

ภายหลังการตรวจสอบศพของโจชัวร์ หัวหน้าผู้โชคร้ายและออกมายืนปรึกษากันด้านนอกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  การประชุมเร่งด่วนก็เปิดขึ้น หากแต่ยามเมื่อไร้ผู้นำแล้วความคิดเห็นก็แตกแยกและไม่อาจสรุปรวมได้ในทันที ไอโรยืนมองเพื่อนร่วมทีมอีก 3 คนที่เหลือซึ่งกำลังโต้เถียงกันว่าจะกลับเอลีเซี่ยนเพื่อรายงานสถานการณ์ก่อนหรือจะดำเนินภารกิจต่อ

ยิ่งช้า...ยิ่งอันตราย...ลางสังหรณ์ไม่ดีคืบคลานเข้าใกล้ทุกขณะแล้วสิ..

เขากำหมัดแน่นแล้วเอ่ยช้าๆ อย่างตัดสินใจ “ขอ...ผมไปสำรวจทางนั้นนะครับ เผื่อจะได้เบาะแสเพิ่มเติม พวกคุณรอตรงนี้ก็ได้ แค่สำรวจเท่านั้นครับ”

ชายหนุ่มไม่อาจทนอีกต่อไปได้จึงผละออกมาโดยไม่ฟังคำทัดทานของคนที่เหลือ แม้เขาจะไม่ได้เก่งกาจเท่าเทวทูตระดับสูงอย่างโจชัวร์ แต่ลางสังหรณ์บางอย่างทำให้เขารู้สึกมั่นใจว่าจากนี้จะไม่มีกับดักที่ทำให้ถึงแก่ชีวิตอีกแล้ว สิ่งที่ผ่านพ้นไปนั่นก็แค่ตลกร้ายของผู้ไม่ประสงค์ดีที่ต้องการข่มขู่ให้พวกเขาขวัญกระเจิงและถอดใจเท่านั้น….

คิดแล้วก็ต้องถอนหายใจหนัก สีหน้าเคร่งเครียด กวาดตามองโดยรอบก่อนจะสะดุดตากับบานประตูหนาหนักสีเงิน

ห้องใต้ดิน?...และนั่น...รหัส?

สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาทำให้เขาต้องขยับก้าวเข้าไปอย่างระวังและย่อกายลงพิจารณารหัสบนบานประตูหนาว่าเป็นรหัสแบบไหนกัน พร้อมอ่านคำใบ้ที่ถูกทิ้งไว้ให้ราวกับจะบอกว่า ‘ถ้าแน่จริงก็ไล่ตามมาซะสิ’

“รหัสแบบนี้….Rotors….”

“เฮ้ รูปแบบนั่นกับคำใบ้มันดูคุ้นๆ เหมือนรหัสที่ใช้ช่วงสงครามของมนุษย์เลยนี่?”

เสียงเอ่ยทักจากด้านหลังทำให้เขาสะดุ้งตัวหันควับไปมอง เจเดนยืนสีหน้าเคร่งเครียดครุ่นคิดอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่อาจทราบได้พร้อมกับร่างเพรียวของหญิงสาวอีกหนึ่งในทีมที่ก้าวตามมาติดๆ

“คุณอเล็กซิส...คุณเจเดน...”

ไอโรเรียกชื่อทั้งสองอย่างไม่แน่ใจนัก แปลกใจที่ทั้งคู่ต่างตัดสินใจตามมา อเล็กซิสยิ้มรับคำแล้วอธิบายสั้นๆ “พวกเราส่งเฮย์เดนกลับไปก่อนน่ะค่ะ แล้วถึงตามมา ดูเหมือนจะเจออะไรน่าสนใจแล้วสินะคะ คุณไอโร?”

ชายหนุ่มคลี่ยิ้มออกมาพลางพยักหน้ารับคำ รู้สึกเบาใจขึ้นที่ยังมีคนใจกล้าและยอมที่จะเสี่ยงพร้อมเขาติดตามมาด้วย “ครับ ดูเหมือนจะเป็นรหัสนั้นแบบที่คุณเจเดนว่าขอผมใช้เวลาสักหน่อยเถอะ”

“เข้าใจแล้ว เราจะระวังให้นะ”

ไอโรพยักหน้า สมองเริ่มหมุนเร่งใช้ความคิดอย่างเต็มที่ การเทียบรหัสที่เก่าแก่และซับซ้อนแบบนี้เมื่อไร้เครื่องมือการถอดรหัสก็ทำให้ต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่ แต่สุดท้ายก็ได้คำตอบออกมา เขาส่งกระดาษคำตอบให้แก่อเล็กซิสซึ่งมียศสูงที่สุดในขณะนี้เป็นเชิงขอคำตัดสินใจ หากแต่หญิงสาวทำเพียงส่ายหน้าและจับจ้องมองใบหน้าของเขาราวกับจะบอกให้เขาเป็นฝ่ายตัดสินใจแทน…

“ไปต่อนะครับ…?” เอ่ยถามความเห็นอย่างไม่แน่ใจนัก หากแต่มือก็จับกระดาษคำตอบไว้แน่น

“ถ้าพวกเราไม่ไปด้วย สุดท้ายดิฉันก็เชื่อว่าคุณจะดื้อดึงไปต่อเพียงลำพังไม่ใช่เหรอคะคุณไอโร?”

“ไปต่อจนกว่าจะถึงที่สุดของภารกิจครั้งนี้!” เจเดนเอ่ยตอบพลางพยักหน้าย้